Ασβεστοποιός Τενοντίτιδα

Εισαγωγή
Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα είναι μια πάθηση των τενόντων και μυών του ώμου. Η κατάσταση αυτή προκαλείται από το σχηματισμό εναποθέσεων ασβεστίου στους τένοντες (ιστός που συνδέει τους μυς στα οστά) του στροφικού πετάλου (ομάδα μυών που σταθεροποιεί τον ώμο). Η συγκέντρωση ασβεστίου προκαλεί φλεγμονή των πέριξ ιστών και έντονο πόνο. Ο χώρος ανάμεσα στο στροφικό πέταλο και στο ακρώμιο (προς τα έξω οστικό άκρο της ωμοπλάτης) επίσης μειώνεται λόγω των εναποθέσεων ασβεστίου, επηρεάζοντας τη φυσιολογική λειτουργία του στροφικού πετάλου. Η συγκέντρωση ασβεστίου παρουσιάζεται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερα των 30 – 40 ετών, και είναι συνηθέστερη σε διαβητικούς ασθενείς.

Συμπτώματα
Κατά τη διάρκεια της εναπόθεσης ασβεστίου, μπορεί να αισθανθείτε από καθόλου έως ήπιο ή μέτριο πόνο. Είναι δυνατόν να παρουσιάζεται πόνος όταν σηκώνετε το χέρι σας ή να χάσετε μέρος της κίνησης του ώμου σας λόγω δυσκαμψίας. Επί εντόνου πόνου μπορεί να διαταραχθεί ο ύπνος σας. Τα ανωτέρω συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά των 3 σταδίων μέσω των οποίων η ασβεστοποιός τενοντίτιδα εξελίσσεται.

Αιτίες
Οι ακριβείς αιτίες της ασβεστοποιού τενοντίτιδας είναι άγνωστες. Υπεύθυνες θεωρούνται η γήρανση, αυξημένη πίεση στους τένοντες και η σημαντική φθορά τους. Η ανεπαρκής οξυγόνωση των τενόντων μπορεί επίσης να προκαλεί εναπόθεση ασβεστίου.

Διάγνωση
Η διάγνωση της ασβεστοποιού τενοντίτιδας γίνεται με τη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού, την προσεκτική κλινική εξέταση και τον ακτινολογικό έλεγχο. Οι επασβεστώσεις που δεν είναι ορατές στις ακτινογραφίες μπορεί να εντοπιστούν στον υπερηχογραφικό έλεγχο, ο οποίος επιτρέπει την εκτίμηση του μεγέθους της εναπόθεσης από όλες τις κατευθύνσεις.

Θεραπεία
Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα συνήθως υποχωρεί αυτόματα χωρίς την ανάγκη χειρουργικής παρέμβασης.

Συντηρητική αγωγή
Τα συντηρητικά μέτρα που συστήνονται περιλαμβάνουν τα παρακάτω:

Χειρουργική αγωγή
Το χειρουργείο συστήνεται μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου η καθημερινότητά σας επηρεάζεται από επίμονο και έντονο πόνο καθώς επίσης και από μείωση του εύρους κίνησης του ώμου σας, παρά την εφαρμογή των συντηρητικών μέσων θεραπείας. Το χειρουργείο πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και η διάρκεια νοσηλείας είναι μια ημέρα ή ο ασθενής παίρνει εξιτήριο την ίδια ημέρα. Η επέμβαση γίνεται συνήθως αρθροσκοπικά. Ο χειρουργός θα κάνει 2 – 3 μικρές τομές (1.5cm) και θα εισάγει ένα αρθροσκόπιο (κάμερα με φως) μέσα στην άρθρωση του ώμου. Οι εναποθέσεις του ασβεστίου θα εντοπισθούν μέσα στους τένοντες του στροφικού πετάλου και θα αφαιρεθούν με τη χρήση μικρών χειρουργικών εργαλείων. Θα ακολουθήσει έκπλυση της άρθρωσης και συρραφή των τομών.

Αποκατάσταση
Η αποκατάσταση είναι απαραίτητη για την ενδυνάμωση των μυων του στροφικού πετάλου και για τη σταθεροποίηση της άρθρωσης του ώμου. Μετά το χειρουργείο θα φέρετε για 5 – 7 μέρες μια ανάρτηση για υποστήριξη του ώμου σας. Για τον έλεγχο του πόνου, του οιδήματος και του μυικού σπασμού μπορεί να χρειασθεί να υποβληθείτε σε παγοθεραπεία, ηλεκτρική διέγερση και μαλάξεις κατά τις πρώτες συνεδρίες της φυσικοθεραπείας. Θα σας συστηθούν ασκήσεις εύρους κινήσεις και ενεργητικής ενδυνάμωσης μετά το χειρουργείο. Θα πρέπει να ξεκινήσετε με παθητικές ασκήσεις και προοδευτικά να μεταβείτε στις ενεργητικές ασκήσεις. Τέλος, θα διδαχθείτε πολλούς τρόπους με τους οποίους θα μπορείτε να πραγματοποιείτε το σύνολο σχεδόν των καθημερινών σας δραστηριότητων, χωρίς να ασκείτε μεγάλη πίεση στον ώμο σας, έως ότου επιστρέψετε κανονικά στις δραστηριότητές σας.

FAQ

Σε ποιο σημείο του ώμου εμφανίζεται συνήθως;

Οι εναποθέσεις ασβεστίου εμφανίζονται συνήθως στους τένοντες του στροφικού πετάλου, οι οποίοι περιβάλλουν και σταθεροποιούν την άρθρωση του ώμου. Συχνότερα επηρεάζεται ο τένοντας του υπερακανθίου, χωρίς να αποκλείεται η προσβολή και άλλων τενόντων.

Η ακριβής αιτία δεν είναι πλήρως γνωστή. Πιθανοί παράγοντες σχετίζονται με μεταβολές στα κύτταρα του τένοντα, τη φθορά των ιστών, τη μηχανική καταπόνηση και τη διαδικασία επούλωσης. Η πάθηση δεν οφείλεται απαραίτητα στην κατανάλωση τροφών που περιέχουν ασβέστιο.

Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικες ηλικίας περίπου 30 έως 60 ετών και είναι ελαφρώς συχνότερη στις γυναίκες. Μπορεί να παρουσιαστεί στον έναν ή και στους δύο ώμους και δεν σχετίζεται πάντοτε με κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα ή τραυματισμό.

Ναι. Η αρχική αντιμετώπιση είναι συνήθως συντηρητική, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα συμπτώματα υποχωρούν σταδιακά. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει προσωρινή αποφυγή των επώδυνων δραστηριοτήτων, κατάλληλη αναλγητική ή αντιφλεγμονώδη αγωγή και οργανωμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας.

Η χειρουργική αντιμετώπιση εξετάζεται όταν ο πόνος και ο περιορισμός της λειτουργικότητας επιμένουν παρά την κατάλληλη συντηρητική ή ελάχιστα επεμβατική θεραπεία. Η απόφαση εξαρτάται από τη διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων, το μέγεθος της ασβέστωσης και την ύπαρξη συνοδών βλαβών του ώμου.

Η διάρκεια της αποκατάστασης εξαρτάται από το είδος της θεραπείας, το μέγεθος της βλάβης και το εάν χρειάστηκε αποκατάσταση τένοντα. Μετά τη χειρουργική αφαίρεση, η βελτίωση είναι σταδιακή και μπορεί να απαιτηθούν αρκετές εβδομάδες ή μήνες για την πλήρη υποχώρηση του πόνου και την επανάκτηση της δύναμης.

Σε αρκετές περιπτώσεις ο οργανισμός μπορεί σταδιακά να απορροφήσει τις εναποθέσεις και τα συμπτώματα να υποχωρήσουν χωρίς χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, ο χρόνος εξέλιξης διαφέρει και η ιατρική αξιολόγηση είναι σημαντική ώστε να αποκλειστούν άλλες παθήσεις του ώμου και να επιλεγεί η κατάλληλη θεραπεία.

Ιατρική αξιολόγηση χρειάζεται όταν ο πόνος είναι ξαφνικός ή πολύ έντονος, διαταράσσει τον ύπνο, περιορίζει σημαντικά την κίνηση του χεριού ή δεν βελτιώνεται με απλά μέτρα. Άμεση επικοινωνία με γιατρό χρειάζεται επίσης όταν υπάρχει πυρετός, έντονο πρήξιμο, ερυθρότητα ή πρόσφατος σοβαρός τραυματισμός.

Βρείτε άμεσα λύση στο πρόβλημα σας